Głogowski Szpital Powiatowy sp. z o.o. logo Głogowski Szpital Powiatowy sp. z o.o.

Prawa pacjenta


KARTA PRAW PACJENTA

 

KORZYSTAJĄC ZE ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH LUB ZWRACAJĄC SIĘ O ICH UDZIELENIE MASZ PRAWO DO:

  1. UZYSKANIA ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH:
  • które odpowiadają wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej,
  • które udzielane są według przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń,
  • które są natychmiast udzielane ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia,
  • które udzielane są z należytą starannością, w warunkach spełniających wymagania fachowe i sanitarne,
  • przy udzielaniu których osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej.
  1. UZYSKANIA INFORMACJI:
  • o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu,
  • która zostanie przekazana także osobom przez Ciebie upoważnionym np. małżonkowi, członkowi rodziny, osobie bliskiej.
  1. WYRAŻENIA ZGODY NA UDZIELENIE OKREŚLONYCH ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH:
  • którą wyrazisz po uzyskaniu wcześniej wszelkich niezbędnych informacji o Twoim stanie zdrowia i leczeniu,
  • która w przypadku zabiegu operacyjnego, zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko wyrazisz w formie pisemnej.
  1. TAJEMNICY WSZELKICH INFORMACJI Z TOBĄ ZWIĄZANYCH.
  2. ZGŁASZANIA DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH.
  3. POSZANOWANIA INTYMNOŚCI I GODNOŚCI W SZCZEGÓLNOŚCI W CZASIE UDZIELANIA CI ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH, W TYM:
  • obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych,
  • wyrażenia zgody na uczestnictwo innych osób przy udzielaniu Ci świadczeń zdrowotnych (badaniach, konsultacjach lekarskich, zabiegach, operacjach itp.).
  1. POSZANOWANIA ŻYCIA PRYWATNEGO I RODZINNEGO, W TYM:
  • kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami,
  • dodatkowej opieki pielęgnacyjnej – czyli opieki, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
  1. DOSTĘPU DO MEDYCZNEJ DOKUMENTACJI – dotyczącej twojego stanu zdrowia oraz udzielonych ci świadczeń zdrowotnych,
    w tym udostępniania tej dokumentacji również osobie przez ciebie upoważnionej, np. do wglądu lub w formie kopii albo odpisu.
  2. ZGŁOSZENIA SPRZECIWU WOBEC OPINII ALBO ORZECZENIA LEKARZA.
  3. OPIEKI DUSZPASTERSKIEJ – w czasie pobytu w szpitalu i zakładzie opiekuńczo-leczniczym.
  4. Przechowywania rzeczy wartościowych w DEPOZYCIE, w szpitalu i zakładzie opiekuńczo-leczniczym.

 

PEŁNA TREŚĆ PRAW PACJENTA DOSTĘPNA JEST U PEŁNOMOCNIKA DS. PRAW PACJENTA LUB NA STRONIE INTERNETOWEJ RZECZNIKA PRAW PACJENTA (sprawdź tutaj).

 

JEŚLI TWOJE PRAWA ZOSTAŁY NARUSZONE, SA NIEWŁAŚCIWIE REALIZOWANE LUR MASZ PYTANIA, SKONTAKTUJ SIĘ Z:

Pełnomocnik ds. Praw Pacjenta

MARZENA MIEDZIŃSKA

Tel. 76 837 31 83 lub 609-313-863

(Głogowski Szpital Powiatowy sp. z o.o. Budynek Zarządu, parter,  pon. – pt. 7:25 – 15:00)

 

Możesz zwrócić się również do:

  • Rzecznika Praw Pacjenta ( bezpłatna infolinia: 800-190-590 czynna od pon. do pt. w godzinach 08:00 – 20:00; bpp.gov.pl),
  • osobiście u Prezesa Zarządu Głogowskiego Szpitala Powiatowego Sp. z o.o., Dyrektora ds. Medycznych w każdy wtorek i piątek w godzinach 12.00 – 00, a w razie jego nieobecności u Wiceprezesa Zarządu, Dyrektora ds. Finansowych; w formie pisemnej w kancelarii Spółki lub za pomocą poczty elektronicznej: sekretariat@szpital.glogow.pl,
  • w przypadku samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej albo podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej – do rady społecznej lub podmiotu tworzącego,
  • samorządów zawodów medycznych (okręgowej izby lekarskiej, okręgowej izby pielęgniarek i położnych, okręgowej izby aptekarskiej, Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych),
  • sądu powszechnego (cywilnego) w celu wynagrodzenia poniesionej szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, jak również do zakładu ubezpieczeń, z którym dana placówka lub osoba udzielająca świadczenia zdrowotnego ma podpisaną umowę ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej,
  • organów ścigania – w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa,
  • Rzecznika Praw Obywatelskich,
  • po wyczerpaniu postępowania przed polskimi organami wymiaru sprawiedliwości Pacjent może wnieść skargę do Komitetu Praw Człowieka działającego we współpracy z ONZ lub Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

 

PODSTAWOWE PRAWA PACJENTA

I. Prawo do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej.

  1. Pacjent ma prawo do równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
  2. Sposób udzielania pomocy medycznej i procedury z tym związane muszą odpowiadać wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej.
  3. Jeżeli istnieją ograniczenia w możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń, Pacjent ma prawo do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń (tzw. kolejki pacjentów oczekujących).
  4. Każdy, kto ma prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, otrzymuje pomoc medyczną na takim samym poziomie.
  5. Pacjent ma prawo do natychmiastowego otrzymania pomocy medycznej, bez skierowania, w stanie nagłym, tzn. w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia Pacjenta. W stanach nagłych Pacjent ma prawo skorzystać z pomocy lekarza, który nie jest lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, w zakresie niezbędnych świadczeń opieki zdrowotnej. Prawo do natychmiastowej pomocy medycznej, bez skierowania, ma także kobieta w czasie porodu.
  6. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.
  7. Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz udzielający Jemu świadczeń zdrowotnych zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie. Lekarz może odmówić zasięgnięcia opinii innego lekarza, jeżeli uzna to za bezzasadne. Żądanie Pacjenta oraz odmowa lekarza powinny zostać odnotowane w dokumentacji medycznej, do której Pacjent ma dostęp. Powyższe regulacje dotyczą również świadczeń zdrowotnych udzielanych przez pielęgniarkę lub położną.

II. Prawo do poszanowania godności i intymności.

  1. Pacjent ma prawo do poszanowania godności i intymności podczas otrzymywania świadczeń zdrowotnych. W związku z tym w trakcie udzielania pomocy medycznej powinny być obecne tylko te osoby, które są niezbędne ze względu na rodzaj świadczenia.
  2. Uczestnictwo innych osób, w tym osób wykonujących zawód medyczny oraz studentów uczelni medycznych, wymaga zgody Pacjenta i zgody lekarza, który udziela świadczenia.
  3. Pacjent ma prawo przygotować się do badania lub zabiegu w osobnym, osłoniętym miejscu, tak aby nie można było Go ujrzeć lub podsłuchać.
  4. Pacjent unieruchomiony w łóżku lub obłożnie chory i przebywający w sali wieloosobowej, ma prawo oczekiwać, że badanie lub zabieg będę przeprowadzone z poszanowaniem intymności i godności, za parawanem lub zasłonką.
  5. Lekarz nie powinien omawiać choroby Pacjenta i zadawać mu intymnych pytań w obecności innych pacjentów.
  6. Prawo do poszanowania godności obejmuje także prawo do godnego umierania.
  7. Jeżeli Pacjent znajduje się w stanie terminalnym, ma On prawo do świadczeń zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i zminimalizowanie cierpienia innego typu.
  8. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna osoba bliska Pacjentowi. Lekarz ma prawo nie zgodzić się na obecność osoby bliskiej, jeśli istniej prawdopodobieństwo wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne Pacjenta. Odmowę, o której mowa powyżej, odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

III. Prawo do wyczerpującej i zrozumiałej informacji o swoim stanie zdrowia.

  1. Pacjent, który ukończył 16 lat ma prawo uzyskać od lekarza przystępną informację o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych oraz dających się przewidzieć następstwach (dla Jego zdrowia i życia), zastosowania albo zaniechania określonych czynności medycznych.
  2. W przypadku Pacjentów w wieku 16-18 lat informację, o której mowa powyżej, ma prawo uzyskać także Ich przedstawiciel ustawowy.
  3. Lekarz powinien Pacjentowi dokładnie wyjaśnić na czym będą polegały przeprowadzane zabiegi i badania oraz w jakim celu Pacjent będzie przyjmował dany lek.
  4. Pacjent ma prawo do informacji o wynikach badań.
  5. Jeśli Pacjent powinien częściowo lub w całości pokryć koszty danego świadczenia, lekarz powinien to wyraźnie zaznaczyć.
  6. Pacjentowi przysługuje prawo do uzyskania od pielęgniarki lub położnej przystępnej informacji o pielęgnacji i zabiegach pielęgniarskich (położniczych).
  7. Po uzyskaniu informacji o swoim stanie zdrowia, Pacjent może przedstawić lekarzowi swoje zdanie na ten temat.
  8. Jeżeli Pacjent ma powody sądzić, że lekarz nie przekazał Mu wszystkich informacji o Jego stanie zdrowia i o niepomyślnym rokowaniu, Pacjent ma prawo żądać, aby udzielono Mu informacji w pełnym zakresie.
  9. Pacjent ma prawo pytać o wszystko, co Go niepokoi oraz do momentu, aż przekazywana informacja będzie dla Niego zrozumiała.
  10. Jeżeli Pacjent nie chce być informowany o swoim stanie zdrowia, ma prawo zrezygnować z tych informacji, ze wskazaniem, czy rezygnuje ze wszystkich informacji, czy tylko z niektórych.
  11. Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia, o ile nie zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki, a brak udzielenia pomocy medycznej nie stanowi dla Pacjenta niebezpieczeństwa: utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała, ciężkiego rozstroju zdrowia oraz innego przypadku niecierpiącego zwłoki.
  12. Odstąpienie od leczenia nie może być dla Pacjenta zaskoczeniem. Pacjent powinien zostać poinformowany o tym odpowiednio wcześniej.
  13. Pacjent ma prawo uzyskać informację i wskazanie u jakiego innego lekarza lub w jakim innym szpitalu ma realną możliwość kontynuowania leczenia.
  14. Pacjent decyduje, komu i jakie informacje o Jego zdrowiu mogą być przekazywane. Pacjent może wyrazić zgodę na udzielanie tych informacji innym osobom (rodzinie, znajomym, mediom), może również nie upoważnić do tego nikogo.
  15. Pacjent ma prawo zobowiązać podmiot wykonujący działalność leczniczą do poinformowania osób bliskich lub wskazanych instytucji o śmierci lub zagrożeniu życia wynikającego z Jego stanu zdrowia. Pacjent może udzielić takiego upoważnienia już w chwili przyjęcia do hospitalizacji lub w jej trakcie.
  16. Podmiot, o którym mowa powyżej, ma obowiązek wypełnić życzenia Pacjenta niezwłocznie i skutecznie.
  17. Upoważnienie, o którym mowa powyżej, powinno zawierać:
    • miejscowość i datę,
    • dane Pacjenta (imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL),
    • dane osoby upoważnionej (imię i nazwisko, adres zamieszkania, nr dowodu tożsamości),
    • wyraźny podpis Pacjenta.

IV. Prawo do zachowania tajemnicy informacji na temat Pacjenta.

  1. Pacjent ma prawo do ochrony danych i utrzymania w tajemnicy informacji na Swój temat uzyskanych, przez osoby wykonujące zawód medyczny, w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.
  2. Tajemnica lekarska obejmuje wszelkie informacje dotyczące stanu zdrowia, rozpoznania i przebiegu leczenia, jak również życia prywatnego, rodzinnego i zawodowego.
  3. Informacje te muszą być traktowane jako poufne i nie mogą być ujawniane osobom nieupoważnionym również po śmierci Pacjenta.
  4. Osoby wykonujące zawód medyczny są zobowiązane do ujawnienia informacji, gdy tajemnica lekarska może powodować niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia Pacjenta i innych osób.

V. Prawo do wyrażenia zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych.

  1. Pacjenci, którzy ukończyli 16 lat, po otrzymaniu od lekarza wyczerpującej i zrozumiałej informacji o stanie Swojego zdrowia, mają prawo wyrazić zgodę na przeprowadzenie badania.
  2. Pacjent zawsze może nie zgodzić się na dane świadczenie zdrowotne lub zażądać zaprzestania jego udzielania.
  3. Pacjent wyraża zgodę na pobyt w szpitalu oraz na wszystkie inne badania i świadczenia medyczne. Zgoda może być ustna, pisemna albo wyrażona poprzez takie zachowanie, które nie budzi wątpliwości, co do podjętej decyzji.
  4. Pisemna zgoda jest wymagana w przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko mające wpływ na stan zdrowia lub na życie Pacjenta.
  5. W przypadku gdy Pacjent, w wieku 16-18 lat, nie zgadza się na udzielenie świadczenia zdrowotnego, a jego przedstawiciel ustawowy ma zdanie odmienne, decyzję w przedmiotowej sprawie podejmuje sąd opiekuńczy.

VI. Prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej stanu zdrowia Pacjenta oraz udzielonych Mu świadczeń zdrowotnych.

  1. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych ma obowiązek udostępnić Pacjentowi jego dokumentację medyczną, a także Jego przedstawicielowi ustawowemu lub osobie upoważnionej przez Pacjenta.
  2. W przypadku śmierci Pacjenta prawo wglądu w Jego dokumentację medyczną ma osoba, którą Pacjent upoważnił za życia.
  3. Upoważnienie, o którym mowa powyżej powinna zawierać:
  • miejscowość i datę,
  • dane Pacjenta (imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL),
  • dane osoby upoważnionej (imię i nazwisko, adres zamieszkania nr dowodu tożsamości),
  • wyraźny podpis Pacjenta.

4. Dokumentacja medyczna może być udostępniona do wglądu (bezpłatnie w siedzibie podmiotu, w którym Pacjent był leczony), poprzez sporządzenie jej wyciągów, kopii lub odpisów (za opłatą) lub wydanie oryginału za pokwitowaniem odbioru (z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu). Lekarz ma obowiązek wyjaśnić Pacjentowi treść dokumentacji medycznej w zrozumiały i wyczerpujący sposób.

5. Po zakończonym leczeniu szpitalnym Pacjent powinien otrzymać kartę informacyjną dotyczącą rozpoznania choroby, wyników badań, zastosowanego leczenia, terminów wykonywanych zabiegów, dalszych wskazań, czasu zwolnienia od pracy, adnotacji o zapisanych lekach oraz terminach planowanych konsultacji.

6. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych przechowuje dokumentację medyczną przez 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu. Wyjątki od tego okresu określa Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

VII. Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego Pacjenta.

  1. W trakcie pobytu w podmiocie udzielającym stacjonarnych świadczeń zdrowotnych (w szpitalu, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, zakładzie rehabilitacji leczniczej, sanatorium) Pacjent ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami. Pacjentowi przysługuje również prawo do odmowy takiego kontaktu.
  2. Podmiot leczniczy nie może w żaden sposób utrudniać Pacjentowi takiego kontaktu i jednocześnie powinien określić czas i miejsce spotkań oraz możliwość kontaktu telefonicznego lub listowego.
  3. Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej ze strony osob wskazanych przez Pacjenta. Dodatkowa opieka pielęgnacyjna polega również na sprawowaniu opieki nad pacjentką w okresie ciąży, porodu i połogu.
  4. Jeśli Pacjent skorzysta z tego prawa, personel medyczny nie może wyręczać się rodziną czy bliskimi osobami w opiece nad chorym, nadal ma obowiązek nadzoru nad prawidłową opieką nad Pacjentem i troski o Niego. Pożądanym jest wcześniejsze ustalenie, jaką opiekę pielęgnacyjną będzie wykonywała osoba wskazana przez Pacjenta, a jaką personel medyczny.
  5. Ewentualne koszty wynikające z prawa kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego oraz dodatkowej opieki ponoszone są przez Pacjenta.
  6. Informacja o wysokości opłat oraz sposobie ich ustalania jest jawna i musi być udostępniona w podmiocie udzielającym świadczeń medycznych Pacjentowi.
  7. Korzystanie z prawa Pacjenta do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego może być ograniczone ze względu na możliwości organizacyjne podmiotu leczniczego.

VIII. Prawo do opieki duszpasterskiej.

  1. Jeśli stan zdrowia Pacjenta pogarsza się lub Jego życie jest zagrożone, podmiot leczniczy udzielający stacjonarnych świadczeń medycznych (szpital, zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, zakład rehabilitacji leczniczej, sanatorium) ma obowiązek umożliwić Pacjentowi kontakt z duchownym Jego wyznania.
  2. Koszty związane z realizacją tego prawa ponosi podmiot leczniczy.

IX. Prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza.

  1. Pacjent ma prawo (lub w Jego imieniu przedstawiciel ustawowy) wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia, które wydaje lekarz o stanie zdrowia Pacjenta, jeśli opinia albo orzeczenie ma wpływ na jego prawa lub obowiązki wynikające z przepisów prawa.
  2. Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania odpowiedniego przepisu, z którego wynikają prawa i obowiązki.
  3. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za Pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od wydania opinii lub orzeczenia. Informacje w przedmiotowym zakresie podane są na stronie internetowej Rzecznika Praw Pacjenta: www.bpp.gov.pl.
  4. Komisja Lekarska na podstawie dokumentacji medycznej oraz, w miarę potrzeby, po zbadaniu Pacjenta, wydaje orzeczenie niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od wniesienia sprzeciwu. Od rozstrzygnięcia Komisji Lekarskiej odwołanie nie przysługuje.
  5. Sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza nie można wnieść w przypadku, gdy postępowanie odwoławcze od wydanych opinii i orzeczeń regulują odrębne przepisy (np. odwołanie od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS).

X. Prawo do dochodzenia swoich praw.

  1. Gdy prawa Pacjenta zostały naruszone, może On zwrócić się do:
  • Rzecznika Praw Pacjenta www.bpp.gov.pl,
  • kierownika podmiotu leczniczego,
  • w przypadku samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej albo podmiotów leczniczych działających w formie jednostki budżetowej – do rady społecznej lub podmiotu tworzącego,
  • samorządów zawodów medycznych (okręgowej izby lekarskiej, okręgowej izby pielęgniarek i położnych, okręgowej izby aptekarskiej, Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych),
  • sądu powszechnego (cywilnego) w celu wynagrodzenia poniesionej szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, jak również do zakładu ubezpieczeń, z którym dana placówka lub osoba udzielająca świadczenia zdrowotnego ma podpisaną umowę ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej,
  • organów ścigania – w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa,
  • Rzecznika Praw Obywatelskich.

2. Po wyczerpaniu postępowania przed polskimi organami wymiaru sprawiedliwości Pacjent może wnieść skargę do Komitetu Praw Człowieka działającego we współpracy z ONZ lub Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

 

PODSTAWOWE AKTY PRAWNE :

  • USTAWA z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2016.186 z dnia 2016.02.16)

– zapoznaj się z zapisami ustawy tutaj.

  • USTAWA z dnia 24 kwietnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, ustawę o akredytacji w ochronie zdrowia oraz ustawę o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2009 r. Nr 76, poz. 641)

– zapoznaj się z zapisami ustawy tutaj.

  • USTAWA z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375)

– zapoznaj się z zapisami ustawy tutaj.

  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. z 2015 r. poz. 2069)

– zapoznaj się z zapisami rozporządzenia tutaj.

 

POZOSTAŁE AKTY PRAWNE

  1. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. z 1997r., Nr 78, poz 483, ze zm.)
  2. Ustawa z dnia 6 listopada 2008r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012r., poz. 159)
  3. Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 217 ze zm.)
  4. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.)
  5. Ustawa z dnia 5 grudnia 1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst. jedn. Dz. U. z 2011r. Nr 277, poz. 1634, ze zm.)
  6. Ustawa z dnia 15 lipca 2011r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2011r., Nr 174, poz. 1039, ze zm.)
  7. Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego (tekst jedn. Dz. U. z 2011r., Nr 321, poz. 1375, ze zm.)
  8. Ustawa z dnia 1 lipca 2005r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (Dz. U. Nr 169, poz. 1411, ze zm.)
  9. Ustawa z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn. Dz.U. z 2008r., Nr 45, poz. 271, ze zm.)
  10. Ustawa z dnia 27 lipca 2001r. o diagnostyce laboratoryjnej (tekst jedn. Dz. U. z 2014r. poz. 174, ze zm.)
  11. Ustawa z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2009r. Nr 219, poz. 1708, ze zm.)
  12. Ustawa z dnia 1 lipca 2011r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. z 2011r., Nr 174, poz. 1038, ze zm.)
  13. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz.U. z 2014r., poz. 1182, ze zm.)
  14. Ustawa z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 947)
  15. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (tekst jedn. Dz. U. z 2014r., poz. 177)
  16. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 czerwca 2012r. w sprawie sposobu stosowania i dokumentowania przymusu bezpośredniego oraz dokonywania oceny zasadności jego zastosowania (Dz. U. z 2012r., poz. 740)
  17. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 kwietnia 2012r. w sprawie wykazu świadczeń zdrowotnych stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, których udzielanie wymaga zgody (Dz. U. z 2012r., poz. 494)
  18. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008r., Nr 81, poz. 484)
  19. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2004r. w sprawie sposobu prowadzenia badań klinicznych z udziałem małoletnich (Dz. U. z 2004r., Nr 104, poz. 1108)